news-υγεία-αστεία-video-ομορφιά-γυναίκα-εργασία-δωρεάν-αγγελίες-περίεργα-sports-bet-showbiz-gossip-tv-lifestyle-video-καλλυντικά-συνταγές-σπίτι-ιδέες-games-fail-jokes-pc-games

27/7/16

Ο πόνος του αστακού στην κατσαρόλα...

Για πολύ καιρό οι ζωολόγοι πίστευαν ότι τα καρκινοειδή -καβούρια, αστακοί, γαρίδες- έχουν υπερβολικά απλό νευρικό σύστημα για να μπορούν να νιώσουν πόνο.

Τα τελευταία χρόνια όμως συσσωρεύονται ενδείξεις για το αντίθετο, και μια νέα μελέτη δίνει την πειστικότερη μέχρι σήμερα απάντηση. Τα καρκινοειδή και πολλοί ακόμα οργανισμοί διαθέτουν ειδικούς υποδοχείς (αλγοϋποδοχείς) που αντιλαμβάνονται τα επικίνδυνα ερεθίσματα και ενεργοποιούν ένα ταχύτατο ανακλαστικό αποφυγής. Δεδομένου όμως ότι η αντίδραση αυτή είναι ανακλαστική, η ενεργοποίησή της δεν σημαίνει αυτόματα ότι το ζώο νιώθει πόνο. Τα καβούρια αντιλαμβάνονται τα επώδυνα ερεθίσματα Στην τελευταία μελέτη, η οποία δημοσιεύεται στο «Journal of Experimental Biology», οι ερευνητές έδειξαν ότι τα καβούρια που έχουν υποστεί ένα ήπιο ηλεκτροσόκ μαθαίνουν από το πάθημά τους και αποφεύγουν ανάλογες περιπέτειες στο μέλλον. Η διαπίστωση αυτή υποδεικνύει ότι τα καβούρια αντιλαμβάνονται τα επώδυνα ερεθίσματα. Η αλήθεια είναι ότι ο πόνος είναι υποκειμενική εμπειρία που δεν μπορεί να μετρηθεί άμεσα ακόμα και στον άνθρωπο -οι γιατροί αναγκαστικά αρκούνται στις αναφορές των ασθενών για το πόσο πονούν. Είναι σχεδόν αδύνατο να αποδείξει κανείς ότι ένα ζώο νιώθει πόνο» παραδέχεται ο Ρόμπερτ Έλγουντ, επικεφαλής της μελέτης. «Υπάρχουν πάντως κριτήρια τα οποία μπορεί κανείς να εξετάσει» διευκρινίζει. Ο Έλγουντ είχε δείξει σε προηγούμενα πειράματα ότι o πάγουρος, ένα καρκινοειδές που κρύβεται σε άδεια κοχύλια, εγκαταλείπει το σπίτι του όταν δεχθεί ήπιο ηλεκτροσόκ. Είχε δείξει επίσης ότι αν κανείς ρίξει καυστική σόδα στις κεραίες μιας καραβίδας, το ζώο θα αρχίσει να τρίβει τις κεραίες του σαν να προσπαθεί να απαλύνει τον πόνο. Στη νέα έρευνα, ο Έλγουντ τοποθέτησε ευρωπαϊκά καβούρια του είδους Carcinus maenas σε μια δεξαμενή όπου υπήρχαν δύο σκοτεινά σημεία για κρύψιμο. Τα μισά από τα πειραματόζωα υπέστησαν μια ήπια ηλεκτροπληξία αμέσως μόλις μπήκαν σε μία από αυτές τις δύο κρυψώνες. Αποφυγή της ηλεκτροφόρου κρυψώνας Όταν το πείραμα επαναλήφθηκε για πρώτη φορά, τα καβούρια δεν είχαν μάθει ακόμα ότι μία από τις δύο κρυψώνες ήταν επικίνδυνη. Στην τρίτη όμως επανάληψη, σχεδόν όλα είχαν μάθει να αποφεύγουν την ηλεκτροφόρο κρυψώνα. Αυτό αποτελεί ισχυρή ένδειξη ότι τα καβούρια, και πιθανώς όλα τα καρκινοειδή, μαθαίνουν να αποφεύγουν τον κίνδυνο επειδή νιώθουν πόνο. Και, όπως επισημαίνει ο δρ Έλγουντ, τα αποτελέσματα πρέπει να ληφθούν υπόψη στον τρόπο με τον οποίο μεταχειριζόμαστε τα καρκινοειδή που καταλήγουν στο πιάτο μας. Κακομεταχείριση των καρκινοειδών από τον άνθρωπο Όπως αναφέρει ο ερευνητής στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων, οι ψαράδες «κόβουν τις δαγκάνες από ζωντανά καβούρια και τα πετούν πίσω στη θάλασσα. Στους αστακούς και τις καραβίδες κόβουν το μπροστινό μέρος του σώματος [...] Το νευρικό σύστημα στο θώρακα και το κεφάλι συνεχίζει να λειτουργεί ακόμα και μια ώρα μετά τον διαμελισμό». Ο Έλγουντ θεωρεί ότι οι άνθρωποι δεν δίνουν στα καρκινοειδή τη σημασία που πρέπει απλώς και μόνο επειδή είναι ασπόνδυλα. Αντίθετα, στα θηλαστικά και στα πτηνά, που είναι πιο στενοί συγγενείς μας, οι εκτροφείς είναι υποχρεωμένοι να λαμβάνουν μέτρα που περιορίζουν την οδύνη όσο γίνεται περισσότερο. Το να βράζει όμως κανείς τους αστακούς ζωντανούς, και γενικά η κακομεταχείριση που υφίστανται τα καρκινοειδή «είναι δυνητικά ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα που αγνοούμε μέχρι σήμερα».

Via

ΠΟΛΥ ΓΕΛΙΟ - Αυτό το σκυλί κάνει έναν ξεκαρδιστικό θόρυβο κάθε φορά που ξυπνά. [video]

Πόσο δύσκολα είναι αυτά τα αντιπαθητικά πρωινά που πρέπει να ξυπνάμε νωρίς το πρωί...

Εκείνη την στιγμή χρειάζεσαι ένα μεγάλο φλιτζάνι καφέ για να μπορέσεις να σταθείς στα πόδια σου. Αυτό το μπουλντόγκ δεν συμπεριφέρεται όπως τους ανθρώπους. Οι επιστήμονες λένε ότι έχουν ένα εσωτερικό γενετικό ρολόι και γνωρίζουν από μόνα τους την ώρα για να σηκωθούν. Στο παρακάτω βίντεο θα δούμε την ξεκαρδιστική αντίδραση αυτού του σκύλου κάθε φορά που είναι έτοιμο να ξυπνήσει…. Δείτε το βίντεο : Πηγή

Via

5 λόγοι για να φορέσετε περισσότερο τα βασικά ρούχα και αξεσουάρ

Όλοι έχουμε στη ντουλάπα μας αυτά τα ρούχα που αποκαλούμε basics. Πρόκειται για μονόχρωμα κατά βάση κομμάτια, τα οποία συνήθως αγοράζουμε κατά κόρον αλλά τελικά...

ξεχνάμε γιατί πιστεύουμε ότι είναι «αδιάφορα» και δεν αξίζουν την προσοχή μας. Διαβάστε μερικούς λόγους για τους οποίους πρέπει να θυμηθείτε τα βασικά ρούχα και αξεσουάρ της ντουλάπας σας και πώς αυτό θα σας βοηθήσει να αναβαθμίσετε το στιλ σας. 1. Κοστίζουν λιγότερο. Ναι, είναι αλήθεια, ένα βαμβακερό τοπ σε λευκό για παράδειγμα, είναι πολύ πιο οικονομικό από κάποιο που είναι διακοσμημένο με ένα ιδιαίτερο print οπότε μπορείτε να τα φορέσετε πολύ πιο άνετα, χωρίς να ανησυχείτε τόσο πολύ για τις φθορές. 2. Ταιριάζουν με όλα τα ρούχα. Ο πιο εύκολος τρόπος να φορέσετε το πιο περίτεχνο μοτίβο ή διακοσμητικό στοιχείο, είναι να το συνδυάσετε με ένα basic κομμάτι και να είστε σίγουρη πως δε θα κάνετε λάθος. 3. Είναι απόλυτα stylish. Ναι τα βασικά ρούχα και αξεσουάρ που έχετε στη συλλογή σας είναι προτιμότερα από όλα τα υπόλοιπα. Ο λόγος είναι απλός, αναδεικνύουν το προσωπικό σας στιλ και ο κόσμος προσέχει περισσότερο εσάς και λιγότερο τα ρούχα σας. Αν έχετε έμφυτη φινέτσα άλλωστε δε χρειάζεστε κανένα υπερβολικό ρούχο για να τη βγάλετε προς τα έξω. 4. Μπορούν να φορεθούν από το πρωί μέχρι το βράδυ. Με τα κατάλληλα αξεσουάρ και φυσικά με τους κατάλληλους συνδυασμούς, μπορείτε να δημιουργήσετε ένα τέλειο σύνολο που αποτελείται από βασικά κομμάτια, για το γραφείο, τη βόλτα σας ακόμα και για τη βραδινή σας έξοδο. 5. Είναι πάντα στη μόδα. Αν είστε από τους ανθρώπους που θέλουν να ντύνονται με τις τελευταίες τάσεις, τότε με τα basic ρούχα δε θα κάνετε ποτέ λάθος, καθώς είναι κλασικά και μπορείτε να τα φορέσετε όλες τις σεζόν, όποιες και αν είναι οι επικρατέστερες τάσεις, όποιος και αν είναι ο καιρός. Πηγή

Via

«Κρακ» στα δάχτυλα: πόσο επιζήμιο είναι;

Τι συμβαίνει στα δάχτυλα και τις ενώσεις τους

Το χαρακτηριστικό «κρακ» των δαχτύλων πρωταγωνιστεί στις λίστες με τις πιο ενοχλητικές συνήθειες. Τι συμβαίνει όμως, στα δάχτυλα και τις ενώσεις τους όταν το κάνουμε αυτό;

Οι σύνδεσμοι ανάμεσα από τα οστά του ανθρώπινου οργανισμού περιέχουν

υγρό και αέρια, όπως είναι το άζωτο και το διοξείδιο του άνθρακα. Όταν

το υγρό αυτό βρίσκεται υπό πίεση, τη στιγμή δηλαδή που ασκείται πίεση

στον σύνδεσμο, το αέριο απελευθερώνεται και ακούγεται αυτός ο

χαρακτηριστικός ήχος. Είναι όμως η ανακουφιστική κατά τα άλλα κίνηση,

επικίνδυνη για τον οργανισμό; Σύμφωνα με τον καθηγητή ρευματολογίας και ερευνητή του Πανεπιστήμιου του

Johns Hopkins University, Δημήτριο Παππά, M.D, για μερικούς ανθρώπους η

κίνηση αυτή είναι μία μια νευρική συνήθεια, ενώ σε άλλους προσφέρει

ανακούφιση. Ωστόσο το ερώτημα παραμένει: μπορεί να είναι επιβλαβής για

την υγεία των αρθρώσεων αυτή η συνήθεια και αν ναι, ποιες μπορεί να

είναι οι συνέπειες; Υπάρχουν παρενέργειες στις αρθρώσεις; Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει καμία απόδειξη, ότι το «σπάσιμο» των

δαχτύλων προκαλεί οποιαδήποτε βλάβη, όπως για παράδειγμα αρθρίτιδα στις

αρθρώσεις.

Ωστόσο, στην ιατρική βιβλιογραφία είναι διαθέσιμα στοιχεία που αναφέρουν

ότι ορισμένες ζημιές στις αρθρώσεις ενδεχομένων να συνδέονται με τις

ρωγμές από τον τραυματισμό των συνδέσμων που περιβάλλουν την άρθρωση ή

με την εξάρθρωση των τενόντων, καταστάσεις οι οποίες βέβαια βελτιώνονται

με κάποια συντηρητική αγωγή.

Μια μελέτη διαπίστωσε μάλιστα, ότι μετά από πολλά χρόνια «σπασίματος»

των δαχτύλων, οι αρθρώσεις μπορεί να προκαλέσουν μειωμένη δύναμη της

λαβής σε σχέση με τους ανθρώπους που δε «σπάνε» τα δάχτυλά τους. Μπορεί η συνήθεια αυτή να οδηγήσει σε αρθρίτιδα; Δεν υπάρχουν στοιχεία μιας τέτοιας συνέπειας. Σε περιορισμένες μελέτες

μάλιστα, που έγιναν, δεν υπήρξε καμία αλλαγή στην εμφάνιση της

αρθρίτιδας μεταξύ ατόμων που είχαν την συνήθεια να «σπάνε» τα δάχτυλά

τους και σε εκείνους που δεν το έκαναν. Τι προκαλεί την αρθρίτιδα; Υπάρχουν διαφορετικά είδη αρθρίτιδας αλλά οι βασικές κατηγορίες είναι

δύο: η φλεγμονώδης αρθρίτιδα, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα και η

εκφυλιστική αρθρίτιδα, πιο γνωστή ως οστεοαρθρίτιδα. Οι αιτίες δεν είναι

πλήρως καθορισμένες, ωστόσο, οι έρευνες εστιάζουν στην αποσαφήνιση των

μηχανισμών που οδηγούν σε αυτές τις ασθένειες.

Σε γενικές γραμμές όμως, μια γενετική προδιάθεση είναι πολύ πιθανό να

οδηγεί και στις δύο μορφές αρθρίτιδας. Πιο συγκεκριμένα, για την

φλεγμονώδη αρθρίτιδα, πιθανά αίτια θεωρούνται οι άγνωστοι εξωγενείς

περιβαλλοντικοί παράγοντες, ενώ στην περίπτωση της οστεοαρθρίτιδας, ως

«ένοχοι» εικάζονται η γήρανση και η υπερβολική καταπόνηση, που

ενδεχομένως να επιταχύνουν τις βλάβες στις αρθρώσεις. Αν κάποιος πάσχει από αρθρίτιδα, μπορεί η συνήθεια να «σπάει» τα δάχτυλά του να επιδεινώσει την υγεία των αρθρώσεών του;

Όχι. Ωστόσο, θεωρητικά το σκάσιμο της άρθρωσης σε ασθενείς με αδύναμες ή

κατεστραμμένες αρθρώσεις λόγω αρθρίτιδας, θα μπορούσε δυνητικά να

οδηγήσει ευκολότερα σε τραυματισμό συνδέσμων ή σε οξύ τραύμα στις

αρθρώσεις. Υπάρχει διαφορά μεταξύ του τι συμβαίνει στις αρθρώσεις ενός παιδιού και ενός ενήλικα; Όχι, αλλά η τακτική αυτή κίνηση έχει συνδεθεί με «αλλοιώσεις» του δέρματος στην περιοχή των ενώσεων στις γυναίκες. Όλα αυτά τα χρόνια έχουν υπάρξει πολλές μελέτες που επιχείρησαν να

απαντήσουν στο ερώτημα «αν το σπάσιμο των δαχτύλων είναι επιβλαβές για

τις αρθρώσεις». Ωστόσο, σε αυτό που καταλήγουν οι περισσότερες είναι ότι

η συνήθεια αυτή δεν οδηγεί σε αρθρίτιδα, αλλά μπορεί να προκαλέσει

ασθενέστερη πρόσφυση. Από την άλλη βέβαια, τα στοιχεία αποκαλύπτουν ότι ένα ποσοστό 7% των

ανθρώπων που έχουν αυτή τη συνήθεια, ενδεχομένως να παρουσίασαν βλάβες

στην περιοχή του χόνδρου, κάτι που οι ειδικοί επικαλούνται προκειμένου

να εξηγήσουν γιατί είναι πολύ απίθανο το «κρακ» να προκαλεί όντως

αρθρίτιδα. Το ίδιο ποσοστό, σύμφωνα με τις έρευνες μπορεί να παρουσιάσει

άλλα προβλήματα αλλά όχι σοβαρού μεγέθους. Ως εκ τούτου, η κίνηση αυτή δεν συνιστάται, διότι μπορεί να προκαλέσει

κάποια έστω και περιορισμένη ζημιά, αλλά δεν είναι μια ακραία συνήθεια, η

οποία θα πρέπει απαραίτητα να αποφεύγεται.

Via

10 γευστικές… προκαταλήψεις που κυριαρχούν στον κόσμο!

οι πιο… ξακουστές από διάφορα μέρη του πλανήτη

Το να σπάμε ένα αβγό, να σερβίρουμε νουντλς ή να βάζουμε σε κάποιον λίγο ζεστό τσάι μοιάζουν πολύ αθώες κινήσεις. Και είναι. Οι προκαταλήψεις, όμως, τις κάνουν να χάνουν την αθωότητά τους και να κρύβουν μια βαθύτερη σημασία, ανάλογα με το μέρος στο οποίο συμβαίνουν, τις πολιτιστικές και θρησκευτικές αντιλήψεις που κυριαρχούν εκεί κ.ο.κ. Ας δούμε μερικές από τις πιο… ξακουστές από διάφορα μέρη του πλανήτη. Το ψωμί και ο… διάβολος

Λέγεται (κυρίως στην Ιρλανδία) ότι αν κάποιος που φτιάχνει ψωμί δεν σχηματίσει ένα σταυρό στην κορυφή της ζύμης πριν την ψήσει, ο διάβολος θα… κάτσει πάνω στο καρβέλι. Άλλες προκαταλήψεις σχετικά με το ψωμί λένε πως πρέπει να κόβουμε μόνο τη μία άκρη, αλλιώς θα απελευθερώσουμε το διάβολο, ενώ πρέπει να προσέχουμε και για τρύπες, οι οποίες συμβολίζουν φέρετρο και σημαίνουν ότι κάποιος θα… πεθάνει σύντομα. Ο βασιλικός και οι αρχαίοι

Οι αρχαίοι Έλληνες δεν είχαν και πολύ σε εκτίμηση το βασιλικό. Ο λόγος; Πίστευαν ότι οι σκορπιοί προτιμούσαν να φωλιάζουν κάτω από τις γλάστρες του και ότι η έντονη μυρωδιά του ήταν κάποιου είδους κατάρα. Τα αβγά και οι μάγισσες

Οι Άγγλοι έχουν μια περίεργη προκατάληψη σχετικά με τα αβγά: όποτε ένα αβγό σπάσει πρέπει να θρυμματίσουν τα τσόφλια, αλλιώς μια… μάγισσα θα τα μαζέψει, θα φτιάξει ένα καράβι και θα σαλπάρει προκαλώντας καταιγίδες στη θάλασσα. Επίσης, μετά το βράσιμο ενός σφιχτού αβγού, σπάνε τη μία πλευρά με ένα κουτάλι για να απελευθερώσουν το διάβολο… Το αλάτι και η κακή τύχη

Δεν είναι λίγοι οι λαοί που πιστεύουν ότι αν χυθεί λίγο αλάτι, η κακή μας τύχη θα ξυπνήσει κι αυτό που μπορεί να διορθώσει τα πράγματα είναι να ρίξουμε λίγο αλάτι πίσω από τον αριστερό μας ώμο, για να τυφλώσουμε το διάβολο. Στην Ουγγαρία, μάλιστα, ρίχνουν αλάτι για τους ίδιους λόγους στην είσοδο ενός νέου σπιτιού. Η χριστουγεννιάτικη πίτα και οι ανύπαντρες

Προσοχή σε όλες τις ανύπαντρες εκεί έξω, οι οποίες κινδυνεύουν να μην γνωρίσουν το ταίρι τους για άλλον ένα χρόνο, αν χάσουν τη σειρά τους στο ανακάτεμα του χριστουγεννιάτικου κέικ, το οποίο πρέπει να ανακατεύει κάθε μέλος της οικογένειας με τη σειρά. Τα σκόρδα και το κακό μάτι

Πολύ γνωστή προκατάληψη και στη χώρα μας με τη φράση «φτου σκόρδα» να ακούγεται ουκ ολίγες φορές. Σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές, λαϊκές παραδόσεις, πρέπει πάντα να κουβαλάμε πάνω μας ένα κομματάκι σκόρδο για να αποφύγουμε το κακό μάτι και την κακή τύχη. Τα νουντλς και η μακροζωία

Στην κινέζικη κουλτούρα, ένα μακρύ νουντλ συμβολίζει μακροζωία και μακροημέρευση κι αν κάποιος κόψει τα νουντλς πριν τα σερβίρει, αφαιρεί χρόνια από αυτόν που θα τα φάει. Τα κρεμμύδια και τα πνεύματα

Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι θεωρείται ότι πάντα είχαν κάπου κοντά τους κρεμμύδια, προκειμένου να κρατούν τα κακά πνεύματα μακριά. Το τσάι και η κακοτυχία

Πρώτοι μοιάζουν να είναι οι Άγγλοι στις... παραξενιές, αφού πιστεύουν ότι φέρνει κακή τύχη το να σου βάλει κάποιος άλλος τσάι στο φλιτζάνι. Το καπάκι της τσαγιέρας πρέπει να είναι κλειστό και όταν βάζουν τσάι προσέχουν να μην το χύσουν, γιατί αλλιώς θα έχουν επίσκεψη από κάποιον ξένο. Οι πιπεριές και οι φιλίες

Πολλοί λαοί πιστεύουν ότι δεν πρέπει ποτέ να δώσεις καυτερή πιπεριά σε φίλο, αλλιώς η φιλία σας θα τελειώσει με μια μεγάλη διαφωνία. Αυτό που πρέπει να γίνεται σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι να τοποθετείται η πιπεριά στο τραπέζι και να την πάρει από μόνος του ο εκάστοτε φίλος.

filenades

Via

Είδη Χορού

Αβάντι μαέστρο...

MAMBO:

Ο γνωστός αυτός ρυθμός

μας ήρθε από την Κούβα την δεκαετία του 1940 και αγαπήθηκε αμέσως σε

Ευρώπη και Αμερική. Πολλοί γνωστοί συνθέτες (Τίτο Πουέντε, Τίτο

Ροντρίγκες, Πέρεζ Πράντο κ.α) δίνοντας το προσωπικό τους στυλ στον

Κουβανέζικο αυτό χορό μας έχουν δώσει αρκετά διαχρονικά και σύγχρονα

κομμάτια που όλοι θελήσαμε να χορέψουμε. CHACHACHA:

Ίσως

ο γνωστότερος λατινοαμερικάνικος ρυθμός .Το chachacha μάς ήρθε τη

δεκαετία του 1950 ως εξέλιξη του μάμπο γι΄αυτό και είναι γνωστό και σαν

τριπλό μάμπο. Ο γνωστός τριπλός ρυθμός συνεχίζει ακόμη και σήμερα να μάς

δίνει κάποια από τα γνωστότερα κομμάτια της παγκόσμιας μουσικής σκηνής. ROCK

n' ROLL:

Τον γνωρίσαμε την δεκαετία του 1930, αποτελεί την

εξέλιξη του Τσάρλεστον και μας έρχεται από την Αμερική. Εμπλουτίστηκε

με στοιχεία απο Rangtime και Blues και η έκρηξη που τον έκανε πάγκοσμια

γνωστό τις δεκαετίες 1940, 1950. Έκτοτε η "τρέλα" του rock n' roll

συνεχίζει να έχει φανατικούς οπαδούς αλλά και να δίνει το δυναμικό παρόν

σε κάθε κοινωνική εκδήλωση. SAMBA:

Ο

εθνικός χορός της Βραζιλίας που γνωρίσαμε στην Ευρώπη τη δεκαετία του

1910 και που όλοι θέλουμε να γνωρίσουμε από κοντά στην πατρίδα του.

Χορός συνδεδεμένος με το κέφι, το ξεφάντωμα και που τα τελευταία χρόνια

έχει εναρμονιστεί με τη δυτική μουσική και μας δίνει την ευκαιρία να

χορέψουμε τα πιο γνωστά ξένα κομμάτια (the kechup song, makarena κ.α). TANGO

ARGENTINO:

Ξεκίνησε την πορεία του από την Αργεντινή όπου

και χορεύονταν από τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα. Γρήγορα όμως τον

γνώρισε και τον αγάπησε η υψηλή κοινωνία της αργεντινής και τον

μετέφεραν στην συντηρητική Ευρώπη στη διάρκεια του μεσοπολέμου.Ο γεμάτος

πάθος και ένταση, δραματικός αυτός χορός όμως απερίφθη σαν πολύ

τολμηρός. Η Ευρώπη της εποχής δεν ήταν έτοιμη για κάτι τέτοιο. Έτσι το

ταγκό διαμορφώθηκε και μάς παρουσιάστηκε σαν ευρωπαικό ταγκό. Σήμερα η

γεμάτη ένταση αρχική μορφή του χορεύεται με πάθος από χιλιάδες οπαδούς

του σε όλο τον κόσμο. ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ TANGO:

Είναι

η ευρωπαική έκδοση του αργεντίνικου ταγκό. Ακόμη όμως και έτσι η ευρώπη

δυσκολεύθηκε να τον δεχθεί. Στη δεκαετία του 1920 όμως όταν ο περίφημος

γόης της εποχής Ροδόλφο Βαλεντίνο παρουσίασε το ταγκό σε μία από τις

ταινίες του εκατομμύρια θαυμαστές του σε όλο τον κόσμο τον ακολούθησαν.

Σήμερα το ταγκό αποτελεί μία από τις διαχρονικές αξίες του χορού, έχει

φανατικούς οπαδούς και είναι ο ένας από τους πέντε "στάνταρ" χορούς μαζί

με το Waltz, Quickstep, Foxtrot, V.Waltz που χορεύονται σε όλο τον

κόσμο. FOXTROT:

Το βήμα της αλεπούς. Αυτός ο

γοητευτικός, συντροφικός χορός παρουσιάστηκε πρώτη φορά το 1913 από τον

Henry Fox κριτικό κινηματογράφου και λάτρη της μουσικής του χορού

αυτού. Τα απαλά, καμαρωτά βήματά του μάς συντροφεύουν ακόμη και σήμερα. WALTZ:

Το Waltz ανήκει στην κατηγορία των περιστρεφόμενων χορών

σε ζεύγη. Σαν χορός ξεκίνησε τον 17ο αιώνα από την Γερμανία. Έγινε όμως

διάσημο τον 19ο αιώνα όταν ο μεγάλος Αυστριακός μουσουργός J. Strauss

μας προσέφερε τις παγκοσμίως γνωστές επιτυχίες του. Το 1913 το Waltz

αποκτά και μία διαφορετική μορφή από τη γρήγορη και περιστροφική του

Strauss. Η νέα του μορφή μάς έρχεται από την Αγγλία και είναι το

διστακτικό Waltz ή αργό Waltz. Έτσι λόγω της αγγλικής επιρροής του

ονομάζεται και αγγλικό Waltz. Η μουσική του βάλς, διαχρονική και

μοντέρνα εκφράζει απόλυτα την υπερήφανη, κομψή και αρμονική κίνηση του

χορού αυτού.

ORIENTAL:

Ο χορός οριεντάλ (η χορός της κοιλιάς, όπως είναι ως

επι το πλείστον γνωστός στον δυτικό κόσμο) είναι ο κατ' εξοχήν χορός της

ανατολής. Η ιστορία του χάνεται στα βάθη των αιώνων. Σύμφωνα με

διάφορες θεωρίες προέρχεται από τις τελετουργίες γονιμότητας της

κεντρικής Αφρικής ή από τις τελετουργίες προς τιμήν των Θεών της

γονιμότητας (όπως η Αστάρτη, η Αφροδίτη κλπ) της μέσης Ανατολής και της

Μεσογείου. Στη σημερινή του μορφή είναι κυρίως διαδεδομένος στον αραβικό

χώρο, καθώς και στην Τουρκία, Ελλάδα, Βαλκάνια, Περσία και σε ορισμένες

περιοχές της Ινδίας. Παρότι φαινομενικά ο χορός της κοιλιάς

είναι αρκετά ελεύθερος, στην πραγματικότητα διέπεται από αυστηρούς

κανόνες, και ειναι εκτελεστικά ιδιαίτερα δύσκολος. Υπάρχουν πολλά

είδη χορού της κοιλιάς, ανάλογα με τη μουσική, την προέλευση και το

επιθυμητό αισθητικό αποτέλεσμα. RUMBA:

Λαϊκός

χορός με ισπανική προέλευση. Υπάρχουν μερικά είδη rumba, η ρυθμική τους

βάση είναι όμοια, αλλά ηχητικά μπορεί να διαφέρουν.

Ο χορός είναι

σε ρυθμό 4/4, με τρία βήματα και μία παύση.

Ο χορός

RUMBA είναι

πλούσιος σε κινήσεις χορός, γεμάτος ρυθμούς και ιδιοσυγκρασία.

Θεωρείται του ερωτικός χορός

Ενα επιπλέον χαρακτηριστικό της rumba, οτι θεωρείται ο χορός του έρωτα. ΧΑΣΑΠΙΚΟ:

Χορός

που προέρχεται από την Κωνσταντινούπολη

πήρε το όνομα του από τη

συντεχνεία των Κρεοπωλών οι οποίοι και τον χόρευαν,

γιαυτό ονομάζεται

και μακελάρικος.

Χορευόταν από πολλά άτομα και ήταν αναπαράσταση

γεγονότων από τη ζωή του Μ Αλέξανδρου και του Ηφαιστίωνα.

Αποτελεί

τον αγαπημένο χορό των Ελλήνων και θεωρείται χορός της παρέας γιαυτό και

εκτελείται από 3 και πάνω άτομα, υποδηλώνει δεσμούς φιλίας. ΖΕΙΜΠΕΚΙΚΟ:

Η ιστορία του ζεϊμπέκικου ξεκινά από τους Ζεϊμπέκηδες , τους θρυλικούς

ληστές της Ανατολίας. Ήταν Έλληνες από την Θράκη που μετανάστευσαν στην

Προύσα και τ' Αϊδίνι.Οι Ζεμπέκηδες σιγά σιγά εξισλαμίστηκαν. Λέγεται ότι

από τα έθιμα της μακρινής πατρίδας τους επέζησε και εξακολουθεί να

επιζεί θριαμβευτικά ως τις μέρες μας ο ζεϊμπέκικος χορός, ο οποίος,

αρχικά, ήταν καθαρά αντρικός χορός, αργός και βαρύς. Περιελάμβανε πολύ

συχνά επίδειξη οπλομαχητικής και είχε τις ρίζες του σε αρχαίο Θρακικό

χορό. Στη Μικρά Ασία οι παλιοί αυτοί Θρακικοί ρυθμοί κατέληξαν να

παίζονται με τα τοπικά έγχορδα όργανα ενώ σιγά σιγά με την πάροδο του

χρόνου, άρχισαν να χρησιμοποιούνται και κάποιες συγκεκριμένες ελάσσονες

μουσικές κλίμακες, που ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένες και αγαπημένες στις

περιοχές εκείνες. Έτσι η μουσική εξελίχθηκε ακολουθώντας το χρώμα της Μ.

Ασίας και διαφοροποιήθηκε αρκετά. Ο ζεϊμπέκικος χορός διαφοροποιήθηκε

και αυτός. Όμως διατηρήθηκαν τα βασικά χαρακτηριστικά του και πάνω από

όλα διατηρήθηκε ο μοναδικός και χαρακτηριστικός ρυθμός του, τα 9/8. Κύριο

χαρακτηριστικό του ζεϊμπέκικου είναι ότι κάθε βηματισμός του υποδηλώνει

μία κίνηση πάλης Υπάρχουν τρεις μορφές με της οποίες συναντά

κανείς το ζεϊμπέκικο: Του μπεκρή Του

φυλακισμένου Του μάγκα

i-diadromi

Via

Άγνωστες παροιμίες

με την απαραίτητη λογοκρισία βέβαια

Κάλλιο μάνα του φονιά, παρά του σκοτωμένου.

Του κλέφτη κλέψανε κουπί κι αυτός τους κλέβει βάρκα.

Στον τόπο τον καταραμένο το Μάη μήνα βρέχει.

Το δέντρο που περιγελάς στη πόρτα σου φυτρώνει.

Όποιος τη νύχτα περπατεί, λάσπες και σκατά πατεί.

Εδώ γαμ... αρσενικούς και συ γυρεύεις νύφη.

Καράβι που αργεί... σκατά είναι φορτωμένο.

Οι γύφτοι τα μαλώματα τα 'χουν για πανηγύρια.

Όποιος πηδάει πολλά παλούκια, το ένα μπαίνει στον κώλο του.

Παρακαλετό μ...., ξινό γαμήσι.

Παιδιά, σκατά και σύννεφα δεν πιάνονται.

Πέρσι έχεσε, φέτος βρόμησε.

Πίσω έχει η αχλάδα την ουρά και το γουρούνι τ' αρχί....

Πολλά μ... τριγύρω μου, στον π....ο μου κανένα.

Πολύ κό-κό, κανέν΄ αβγό.

Το μ.... και το χταπόδι όσο το χτυπάς απλώνει.

Το μ.... και το πριόνι όποιος δεν τα ξέρει ιδρώνει.

Το ράσο θέλει καλοπέραση κι η πουτανιά φτιασίδι.

Τον κόλο βάζεις μάγειρα, σκατά θα μαγειρέψει.

Τα μεταξωτά βρακιά θέλουν και επιδέξιους κόλους.

Της γυναίκας ο καημός: λούσα, π.... και χορός.

Σαν δεις καράβι στο βουνό, μ... θα το 'χει σύρει.

Τον Τούρκο φίλεψέ τον, τον κώλο φύλαξέ τον.

Το φτωχό και το χωριάτη ξένοι πόνοι τον γερνάνε.

Του χοίρου το μαλλί δε γίνεται μετάξι.

Τσάμπα ξύδι, γλυκό σα μέλι.

Η πουτάνα σαν γεράσει γίνεται καλόγρια.

Γάμος εις τα γέρατα: ή σταυρός ή κέρατα.

Οι πουτάνες κι οι τρελές έχουν τις τύχες τις καλές.

Όπου σκατά και το φτυάρι.

Ανύπαντρος προξενητής για χάρη του γυρεύει.

Via

Γιατί οι γάτες φέρνουν τη νεκρή λεία τους στο σπίτι

Είναι ένα φαινόμενο που έχουν ζήσει όλοι οι ιδιοκτήτες κατοικίδιων γατών...

Μια μέρα ανοίγεις την πόρτα και βλέπεις τη γάτα σου και ένα «δωράκι»: ένα νεκρό ποντίκι. Για ποιο λόγο μπορεί να το έχει κάνει αυτό; Δεν πεινάει, αφού δεν το έχει φάει, ενώ και το μπολάκι με το φαγητό παραμένει μισογεμάτο. Προτού καταλήξει κανείς στο συμπέρασμα ότι η γάτα του είναι μια «στυγνή δολοφόνος», θα πρέπει να κατανοήσει μερικά πράγματα για τους λόγους που ωθούν μια γάτα σε αυτή τη συμπεριφορά. Οι γάτες είναι, πρώτα και πάνω απ’ όλα, γεννημένες από τη φύση τους «κυνηγοί». Αυτό έχει αποδειχθεί άλλωστε και από έρευνες που έχουν δείξει τις επιπτώσεις των άγριων και οικόσιτων γατών σε πληθυσμούς πουλιών και τρωκτικών. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει δημοσίευμα του LiveScience, οι γάτες σκοτώνουν δισεκατομμύρια μικρά ζώα κάθε χρόνο μόνο στις ΗΠΑ. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι είναι «κακές», αλλά ότι απλά είναι πολύ καλά προσαρμοσμένες στο σαρκοφάγο τρόπο ζωής. Παρότι οι γάτες εξημερώθηκαν σχεδόν 10.000 χρόνια πριν, το ένστικτο του κυνηγού από τους άγριους προγόνους τους παραμένει μέσα τους, όπως και το πεπτικό τους σύστημα, που τους επιτρέπει να αφομοιώνουν το ωμό κρέας. Ωστόσο, πολλές γάτες δεν τρώνε τη λεία τους και μερικές φορές δε τη σκοτώνουν καν, ενώ οι στειρωμένες γάτες είναι πιο πιθανό να φέρουν «δωράκια» στους ιδιοκτήτες τους. Έχουν όμως τους λόγους τους. Στη φύση, οι θηλυκές γάτες διδάσκουν στα μικρά τους πώς να τρώνε φέρνοντας στη φωλιά τη νεκρή ή τραυματισμένη λεία τους. Οι κατοικίδιες γάτες δε διαφέρουν από αυτές που ζουν ελεύθερες και επειδή είναι στειρωμένες και δεν έχουν μικρά για να «περάσουν τις γνώσεις και τη σοφία τους». Αφήνοντας λοιπόν νεκρά ζώα στο μπαλκόνι, στην πόρτα ή μέσα στο διαμέρισμα, οι γάτες ακολουθούν απλά το μητρικό και «εκπαιδευτικό» τους ένστικτο.

Via

Αλήθεια, τι κρύβει η καμήλα στα τσιγάρα Camel; [video]

Όλοι έχουμε δει τα τσιγάρα της Camel και ...

σίγουρα θυμάστε και το σήμα κατατεθέν της, την γνωστή Καμήλα! Αλλά λίγοι θα έχουνε προσέξει το κρυμμένο αγοράκι στα μπροστά πόδια της καμήλας. Τι να σημαίνει άραγε; Εμείς έχουμε

προσθέσει ένα βίντεο που έχει πολλά κρυφά μηνύματα και σχήματα σε διάφορα προϊόντα.

Via