Πώς βγήκε η φράση «αναγκαίο κακό»

Όταν κάτι πρέπει να γίνει, παρά τις δυσκολίες που παρουσιάζει, μιλάμε για το «αναγκαίο
κακό»...Τη φράση αυτή τη βρίσκουμε για πρώτη φορά σ’ ένα στίχο του Μενάνδρου (342-291 π.Χ.), που μιλάει για το γάμο. Ο ποιητής γράφει ότι ο γάμος «...εάν τις την αλήθειαν σκοπή, κακόν μεν εστιν, αλλ’ αναγκαίον κακόν».Δηλαδή: Εάν θέλουμε να το εξετάσουμε στο φως της αλήθειας, ο γάμος είναι μεν ένα κακό, αλλά «αναγκαίον κακόν».Σ’ ένα άλλο απόσπασμα του Μενάνδρου διαβάζουμε -ίσως για παρηγοριά για τα παραπάνω- την εξής περικοπή: «Πάντων ιατρός των αναγκαίων κακών, χρόνος εστίν».Επίσης: «Αθάνατόν εστί κακόν αναγκαίον γυνή». Δηλαδή, η γυναίκα είναι το αιώνιο αναγκαίο κακό. (Φιλήμονος αδήλων, απόσπ. 103 (Meineke).

Via

          SenariOgrafoS.gr

Share on Google Plus